ثناى شاهنشاهى « دام ظلّه العالى » زبان گشايند ، مسمى گردانيدم اين رساله شريفه خاقانيه ، و اين نسخه كريمه سلطانيه را به لمعات الهيه در معارف ربوبيه ، و مرتب ساختم آن را بفصولى ، و هرفصلى را بلمعاتى « و اللّه الموّفق و هو المعين » . فصل اول [ در اثبات وجود واجب الوجود بالذاتست « جل اسمه ، و عظم قدسه » ] در اثبات وجود واجب الوجود بالذاتست « جل اسمه ، و عظم قدسه » و بيان او بر وجهيكه ظلمات شبهات اوهام ، بأنوار براهين عقليهء ساطعه ، و دلايل يقينيه واضحه ، مرتفع گردد ؛ موقوفست بر تمهيد و تحقيق مقدماتى كه هريك ، در ازالهء شبهات شمعه ، و در اثبات حقيقت مبدأ موجودات لمعه‌ايست ، بعضى از آن مقدمات در نزد ارباب عقول سليمه و اذهان مستقيمه ، كه از اعوجاج فطرى ، و لجاج جبلى سالمند ، از جمله بديهيات اوليه ، و ضروريات عقليه است ، و بعضى از آنها از باب بديهيات ثانويه است ، كه به جهت عدم التفات اذهان صافيه ، و يا بسبب عدم ارتياض بعلوم عقليه ، و صناعات علميه ، و يا به جهت شبهات وهميه ، و وساوس شيطانيه ، خفائى بهمرسانيده است ، و اين قسم بديهيات به تنبيه منبهى ، و ارشاد مرشدى محتاج است كه به ايراد مقامى از مقامات خطابيه ، از خواب غفلت بيدار سازد ، و يا ازالهء كدورات شبهات سابقه ، از صفحات ضماير نمايد ، و بعضى از قبيل نظريات و كسبياتست كه تحقيق آن موقوف بر ايراد براهين قاطعه ، و اجراى دلايل ساطعه است . لهذا ناچار است از تقديم مقدمات مذكوره ، و تحقيق و تفصيل آنها بنهجى كه احدى را شايبه ريبى و تأملى در آنها نباشد ، تا اجراى براهين عقليه بر مسائل ربوبيه و مطالب الهيه و عقايد دينيه ، تام و تمام باشد و كسى را مجال تأمل و مقام توقف ، و مقام تعرض و اعتراض در آنها نماند ، چون اين رسالهء خاقانيه را بلمعات الهيه ، در معارف ربوبيه مسمى گردانيدم مناسب ديدم كه تعبير نمايم از هريك از مقدمات مذكوره به لمعه الهيه